Televisie-duel in werkelijkheid niet meer dan duet

Sommigen zullen er misschien toch nog wel op hebben gehoopt, maar vanzelfsprekend had bijna niemand er nu nog op gerekend dat het zogenaamde TV-Duel tussen bondskanselier Angela Merkel van de zogeheten christen-democraten (CDU/CSU) en de zichzelf als sociaal-democraat beschouwende huidige Minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet Merkel — Frank-Walter Steinmeier (SPD) — een spectaculair of zelfs maar zinnenprikkelend gebeuren zou worden. Maar dat het zo langs lijnen van geleidelijkheid zou verlopen dat het adjectief slaapverwekkend hier van toepassing zou blijken, is wel het andere uiterste.
Hoewel Angela Merkel verklaarde verder te willen met de rechts-liberale partij FDP, bleken na afloop van het debat diverse toeschouwers ervan overtuigd te zijn dat die Angie, net als Steinmeier, zich erop voorbereidt om de huidige, zwart-rode coalitie voort te zetten. Hoewel ik zelf meen dat ze zich wel degelijk een andere combinatie ten doel heeft gesteld, zal het er — mede gelet op de huidige cijfers die komen bovendrijven na enquêtes, waarbij er steeds minder draagvlak blijkt voor een zwart-gele coalitie —toch, onvermijdelijk, op uitdraaien, en dat beseffen die beiden natuurlijk heel goed. Cijfermatig ligt die zwart-gele combinatie inmiddels al beneden de vijftig procent, maar nader bekeken blijkt zelfs maar één derde van het Duitse volk zo'n combinatie wenselijk te achten.
Alleen Steinmeier is er zondagavond in geslaagd om zich nog enigermate te profileren door terecht te wijzen op de praktische onmogelijkheid van Merkels plannen voor verdere belastingverlaging: "Daarvoor is de komende jaren een economische groei van negen procent nodig." Zou er in dat hele Duitsland een nuchter iemand te vinden zijn, die daarop zelfs maar hoopt? Tevens slaagde Steinmeier erin Merkels wens, de atomaire energie langer als tussenfase te blijven benutten, aan de kaak te stellen. Voor het overige was het bijna op alle onderwerpen vier handen kruislings op twee buiken.
Alles hangt er nu van af of er in de komende twaalf dagen iets spectaculairs voorvalt dat voor één der beide partijen slecht zou kunnen uitpakken. Voor het overige is het op dit moment gerechtvaardigd om ervan uit te gaan dat er een voortzetting — echte vernieuwing is een waarachtig ander thema — zal komen van de zwart-rode coalitie. Of het binnen die constellatie zo af en toe wellicht ietwat meer zal knallen dan tijdens het TV-duel van zondag 13 september — dat als TV-duet de geschiedenis zal ingaan — staat vooralsnog in de sterren.
Wellicht doet de geïnteresseerde lezer er goed aan nog eens na te lezen hoe Thomas Wieczorek over de protagonisten in de Duitse verkiezingsstrijd denkt. Zijn bevindingen omtrent al die "dilettanten" kunt u lezen in het recentelijk verschenen boek dat we u graag nog eens onder de aandacht brengen. Meer daarover kunt u lezen in een bijdrage van maandag 31 augustus.
____________
Afbeeldingen
1. Angela Merkel, CDU-cheffin en huidig Bondskanselier van de BRD.
2. Frank-Walter Steinmeier, huidig Minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet Merkel van de BRD.
3. Voorzijde van het recentelijk verschenen boek over het onvermogen van de hudige Duitse politici. Strikt aanbevolen.

Ghadaffi wil dat Zwitserland wordt opgedeeld

Absurditeit ten top
Dat de internationale politiek Lybië sterk in de gaten moet (blijven) houden, werd onlangs reeds duidelijk na de gebroken belofte dat er geen sterke poespas zou worden bedreven bij de terugkeer van de gegratieerde, vermeende dader van de Schotse Lockerbie-aanslag. En thans ligt er ook nog de uitspraak van president Moeamar al-Ghadaffi (* 1942) waarin hij uiteenzet dat de Verenigde Naties Zwitserland moeten opdelen. Hij heeft het, voorafgaande aan het voorzitterschap dat zijn land één jaar lang zal uitoefenen, als officiële aanvraag ingediend. De drie verschillende te vormen onderdelen van Zwitserland moeten aan Italië (Ticino), Frankrijk (Romandie) en Duitsland (Deutsch-Schweiz) worden afgestaan, waarna het begrip Zwitserland van de kaart kan worden verwijderd.
Aangezien deze provocatie niet alleen absurd-tot-in-het-imbeciele is, maar in strijd met het Volkerenrecht, is het niet erg zinvol uitgebreid op dat voorstel in te gaan.
In ieder geval — en daar gaat het Ghadaffi immers altijd om — staat hij weer in het middelpunt van de internationale belangstelling en is er tegelijkertijd minder aandacht voor het 'schandaal' omtrent de — jawel: ondanks de veroordeling, niets meer dan — vermeende verantwoordelijke voor de Lockerbie-tragedie, vooral omdat dit een groter internationaal thema is.

Zwitserland anders
Op dezelfde dag dat me een persmededeling bereikte met betrekking tot het bovenstaande, was er een boeken-, kunst- en atiekmarkt in mijn woonplaats, welke mede als gevolg van de voortreffelijke weersomstandigheden, goed werd bezocht en waar mijns inziens ook heel redelijk zaken werden gedaan. Van één van de oude getrouwe boekhandelaren kreeg ik onder meer het boek Beschreibung einer Landschaft — Schweizer Miniaturen, samengesteld uit het werk van Hermann Hesse (1877-1962), die met de miljoenenoplagen van zijn werken in zowel de Verenigde Staten alsook in Japan de meest gelezen schrijver van de twintigste eeuw heeft gemaakt.
In de éénenveertig, zeer uiteenlopende, miniaturen geeft Hesse niet alleen een beeld van veel verschillende plekken in Zwitserland, maar worden er eveneens herinneringen opgehaald, worden er contacten met personen, of reminiscenties aan het oeuvre van diverse artistieke lieden: figuren die als typerend voor de Zwitserse cultuur mogen gelden: de dichter Albert Steffen (1884-1963), de veelzijdige schrijver Robert Walser (1878-1956) en de briljante componist Othmar Schoeck (1886-1957), die allen tijdgenoten van Hesse waren.
Over het land zelf schrijft Hesse:
"Man ist fleißig in der Schweiz und sucht sein mäßiges Kapital an natürlichem Reichtum lug und zäh zu verwalten. Man ist auch dem Gemeinsinn und der Vaterlandsliebe offen. man liebt die Heimat, aber auch um ihrer Schönheit, um ihrer Seele willen . . . Und schließlich bringt das kleine fleißige land noch als Luxusblüte diese heute verlachten, später verehrten Sonderinge von Künstlern hervor, auffallend viele sogar, und in den besten von ihnen mündet dem die kleine Schweiz wieder in die große Welt und aus dem national Determinierten wird Menschheitsgut."
Misschien moet dat nog even in het 'Lybisch' worden vertaald voordat Ghadaffi zich nog meer gaat blameren.
____________
Afbeeldingen
1. De Lybische leider Moeammar al-Ghadaffi.
2. Voorzijde van de paperback-uitgave van Beschreibung einer Landschaft, verschenen bij Suhrkamp, Frankfurt am Main, in 1992, st 1970.

Documentaire over stelende zigeunerkinderen

Heikel thema
BBC Two Television pakt op woensdag 2 september, in een aflevering van de documentaire serie This world een heikel thema op. Instituten tegen discriminatie zullen er eventueel schande van spreken, maar zolang met de inhoud van de film geen algemeen oordeel over hele volksgroepen wordt uitgesproken, mag men niet doof zijn voor de geluiden die afkomstig zijn van mensen die enige ervaring hebben opgedaan met het fenomeen, en mag men evenmin blind zijn voor de eventuele gevolgen van het negeren van het, zonder twijfel pijnlijke, thema.
Onder de titel Gypsy child thieves kunt u, tussen 20:00 uur en 21:00 uur onze tijd, op genoemde televisiezender zien hoe georganiseerde bendes in diverse Europese landen gebruik maken van Roemeense zigeunerkinderen om te bedelen en diefstallen te plegen. Decennia geleden is dat ook al voorgekomen, al viel er toen niet direct een link te creëren tussen de gebeurtenissen en de georganiseerde misdaad. Wel viel op dat de kinderen in kwestie met wachtende ouderen in luxe buurten van steden en dorpen in ons land bij wat 'duurdere huizen' hebben aangebeld en dan vroegen of ze een beetje water mochten (komen) drinken, dan wel even van het toilet gebruik maken.

Presentatie
De film wordt gepresenteerd door Liviu Tipurita, die niet alleen van Madrid via Milaan tot in Roemenië de omschreven gebeurtenissen direct heeft gevolgd, en daarover haar oordeel heeft, maar tevens laat zien op welke wijzen deze groepering — die in wezen Roma dient te worden genoemd — wordt gediscrimineerd enerzijds, en welke pogingen aan de andere kant worden ondernomen om deze groeperingen op te nemen in de algemene cultuur van de Europese landen in kwestie.
__________
Afbeelding: Documentairemaakster Liviu Tipurita (Foto BBC Television.)

Documentaire over omgevallen godheid op Canvas

Kerstenende kwijlbabbels
Mocht u tot diegenen behoren, die zich ook zo intens verbazen — tot verbijstering toe — over de volmaakte idiotie die heerst binnen de Verenigde Staten binnen en rondom de groeperingen die zich laten inpalmen en inpakken door evangeliserende kakelkoppen, die niets anders doen dan bijbelteksten in een eigen versie over de mensen uit te strooien en daarbij hun voordeel doen, neemt u dan de moeite om hedenavond te kijken naar het programma Terzake op het tweede, Nederlandstalige, Belgische televisienet CANVAS. Als het niet reeds is gebeurd, zullen velen van u de schellen van de ogen vallen, als zij zelf (kunnen) zien dat het één grote commerciële bedoening is die hele rechtsgezinde, niets ontziende 'christenen', welke een politieke agenda hebben en absoluut niet minder gevaarlijk zijn voor een vrije samenleving dan fundamentalistische moslims en dito joden, negers en homoseksuelen.

Documentaire uit 2005
In 2005 heeft de befaamde documentairemaakster Alexandra Pelosi zo'n fanatieke, op golven van onbedaarlijke gekte zwevende kletskous Ted Haggard (*1956), geportretteerd. Hij had in een inmiddels vervlogen tijdperk de zogeheten New Life Church gesticht en was daarmee redelijk tot zeer succesvol. In 2005 waren er dagelijks dertig miljoen Amerikanen die aan zijn lippen hingen en hem, al dan niet met die opzet, de status van een god hadden verleend. "Geen naïever volk dan Amerikanen," zei zo menigeen na de Vietnam-oorlog toen plots bleek dat zo velen helemaal niet wisten waar ze al die tijd zo vóór waren geweest , en zo is het met Yanks — in tegenstelling tot Amerikanen die wel kunnen denken — op vele fronten.
In Terzake zult u getuige kunnen worden van het feit dat ook Ted Haggard niets goddelijks heeft en een net zo'n grote huichelaar was toen hij predikte tegen alles wat god verboden heeft, maar waarvan echter nog nooit iemand een geloofwaardig getuigenis heeft kunnen afleggen. Onzinnig geblaat, derhalve. Na de val van zijn voetstuk heeft Alexandra Pelosi deze Ted Haggard opnieuw bezocht.
En steeds opnieuw is gebleken dat streng veroordelende evangelisten — die de moraal van George W. Bush steunden, en derhalve niet kunnen deugen, omdat nergens in de bijbel een tekst te vinden is die zegt dat men leugenaars, lasteraars, oorlogsmisdadigers en anderszins fraudeleuze afgezanten van het Beest uit de Afgrond moet steunen — zelf niet kunnen voldoen aan de eigen voorwaarden voor een enigermate christelijk bestaan.

Een volstrekt andere wereld
Voor ons Europeanen is het een zo compleet andere wereld van fiction zonder enige science, dat wij in Nederland het hebben mogen meemaken dat zelfs een Evangelische Omroep-functionaris — die werkelijk elke gelegenheid aangreep om iets van kerstening te bedrijven — meldde dat hij de wijze van in de VS optredende televisiedominees toch niet in ons land als een gerede optie zag. Moeten we zulke dwazen dan toch nog importeren naar Europa? Alsof daar niet reeds meer dan overmatig veel raaskallende roofridders rondzwalken, waarvan een enkeling zelfs is opgeklommen tot maffiose regeringsleider.
Moge zelfs de niet bestaande Christen-, Joden-, Negers-, Invaliden- en Homo-God, de Duivel, Karl Marx, alsmede twaalfhonderdenacht postduiven en nog meer watervlooien consumerende sijsjeslijmers, mij en alle andere fatsoenlijke burgers zonder die uitzinnig ridicule vooroordelen over een Hemelse Vader en een Helse Bokkenpoot — en nog veel meer van die baarlijke nonsens — ervoor behoeden.
Kijkt u daarom en huivert u over zoveel extremisme.

Aforismen van een arts over ziekte en epidemie

Nog altijd actueel
Nu de massale hysterie omtrent de Mexicaanse griep voorbij schijnt te zijn — en daarmee verbonden het door velen, in het wilde weg aangeschafte middel Tamiflu, dat besmetting niet kan voorkomen, en dus alleen mag worden gebruikt door mensen die werkelijk door de ziekte in kwestie reeds zijn gegrepen —, is het wellicht niet onverstandig nog eens te wijzen op datgene wat de medicus Carl Ludwig Schleich (1859-1922) over ziekte in het algemeen en ook bijzondere aspecten van dat fenomeen aan het papier heeft toevertrouwd in de vorm van aforismen.
Deze, niet van filosofische overwegingen gespeende, ideeën doen nog altijd niet onder voor allerlei beweringen, feiten en meningen van hedendaagse medici. Daarom beginnen we hier met Schleichs opvattingen over het verschijnsel epdiemie.

Eine Epidemie erlischt, wenn die befallene Menschheitsgruppe angepaßt ist an ihre Ursache oder diese nur noch Gefeite (Immune) vorfindet.
Das ist der Grund warum Krankheiten in ihrer Intensität schwanken. Scharlach, Pocken, Schwindsucht, Diphtherie haben wechselnd gefährlichen Charakter; nicht die Ursachen schwanken, sondern der Grad vorhandener Widerstandskräfte bestimmt Ausdehnung und Schwere einer Epidemie.

Gegen Epidemien pflegen sich absolut sichere Heilmittel erst einzustellen, wenn ihre Bösartigkeit ausAnpassungsgründen nachzulassen beginnt.

Man kann sich sehr krank fühlen und doch im Sinne der Gefahr und der Bedrohung ganz gesund sein. Auffallender ist, daß man sich sehr gesund fühlen kann und doch tödlich krank sein kann. Krankheit und Gesundheit sind also eigentlich subjektive Begriffe.

Krankheitsgefühl ist ein Bewußtwerden unseres inneren Betriebes. Organe, von denen wir etwas fühlen, melden sich damit zur geneigten Aufmerksamkeit des Besitzers.

Jede Krankheit zeigt sich an und warnt. Ihre Melderreiter sind: Unlust, Unbehagen, Kraftabfall und Schmerz. Aber auch die kommende Gesundheit gibt Signale; Hoffnung und Tatenlust.

Interessante bundel, met veel actueels
De hele bundel — Die Weisheit der Freude — met 23 hoofdstukken, verspreid over twee en negentig bladzijden, vond ik eergisteren in een krat met opruimingsboeken op het trottoir vóór een antiquariaat in mijn woonplaats, en voor de somma van slechts één euro.
Vijftien jaar geleden vond ik op een kraam van dezelfde zaak, tijdens een toen nog zeer goed bezochte zondagse boekenmarkt op één der marktpleinen van onze stad, voor slechts één gulden al een goed geconserveerd exemplaar in dubbeldraads linnen uit 1920 van Schleichs Besonnte Vergangenheit, zijn Lebenserinnerungen 1859-1919. Een halve eeuw later was dat werk — met toen een oplage van twee miljoen exemplaren — één der best gelezen boeken met memoires van het Duitse taalgebied. In die oudere uitgave is eveneens een aantal 'ouderwetse' foto's in sepia opgenomen, hetgeen in een latere herdruk in de jaren zeventig van de vorige eeuw niet meer het geval was. De laatste herdruk is van 1985.
____________
Afbeeldingena
1. Carl Ludwig Schleich, medicus en uitvinder van de intraveneuze anaesthesie. Hier ziet u hem afgebeeld in een witte doktersjas van anno dazumal.
2. Titelgedeelte van het voorplat van de bundel weisheit der Freude.

Kijkt u vandaag naar de Zomercolumn van de NOS

Uitzondering
Niet zelden vormen de Zomercolumns die in het NOS-Journaal vanaf 's ochtends in de vroegte worden gepresenteerd, een bron van ergernis: komt dat niet door het abominabele taalgebruik van de journalisten in kwestie, dan doet die zich, bij de(ze) kijker, wel voor als gevolg van de jolig-jofele presentatie, die zo af en toe tenenkrommend irritant is. Dat de verantwoordelijken hun columns doorspekken met humor, is een uitstekende zaak, maar het hoeft waarlijk niet zo te zijn dat die eventueel ingevoegde aspecten niet meer boven het niveau van de ergste commerciële omroep van ons bestel uitstijgt. De NOS dient informatie te verstrekken zonder zich te (willen) meten aan dat andere, volmaakt oninteressante, deel van ons etherbestel.

Een dorp in Frankrijk
De column van vandaag komt — en niet, geachte presentatoren van het Journaal: "die komt" — uit Frankrijk en gaat over het dorp Epecamps in het department Somme, dat weliswaar slechts zes inwoners telt, maar toch acht gemeenteraadsleden heeft; dat is grondwettelijk zo geregeld. In kort bestek stelt NOS-correspondente in Frankrijk — Saskia Dekkers; met Frans bloed van grootmoeders zijde — alle inwoners en ook de verzamelde gemeenteraadsleden, alsmede hun doen en laten en hun verantwoordelijkheden aan u voor. Met veertig euro per maand moeten burgemeester Jean Deramecourt en zijn medebestuurderen alles doen. Is dat niet genoeg, dan steken ze zelf de handen uit de mouwen. Een gouden greep van Saskia Dekkers.
Mocht u één der vele uitzendingen van het Journaal heden missen, kijkt u dan op
http://nos.nl/zomercolumns
waar u niet alleen de bijdrage van heden, maar meteen alle andere kunt bekijken.

Smaken consumptieijs in gevaar door bijensterfte

Geliefde versnapering
Iedere werkdag tussen kwart voor zeven en half acht 's avonds biedt de Duitse regionale televisiezender Norddeutscher Rundfunk (NDR) uiteenlopende actualiteiten, variërend van de meest zinloze tot en met enkele uitermate interessante thema's. Hedenavond liet men, zonder twijfel naar aanleiding van de ook en vooral in bepaalde delen van Duitsland overheersende warmte — vandaag was het op diverse plekken in onze contreien een tropische dag —, het bedrijf van een wafelbakker zien die zich uitsluitend concentreert op ijswafels, die in een hoeveelheid van één miljoen stuks — per dag, wel te verstaan! — aldaar worden geproduceerd.

Bijen houden variëteit in stand
Hoewel de man er inmiddels reeds in is geslaagd veertig varianten aan wafels op de markt te brengen, die gretig worden afgenomen, ook buiten de landsgrenzen, moet er op dezelfde dag op worden gewezen dat de variëteit in de smaken van het consumptieijs wel eens heel snel een enorme verschraling zou kunnen optreden indien niet heel snel iets worden ondernomen om de dreigende bijensterfte tegen te gaan.
In Nederland heeft Jaap Molenaar, thans gesteund door een aantal ambassadeurs, verspreid over ons land, het nodige gedaan om de aandacht op dit fenomeen te vestigen en op onze site en elders heeft u daar de laatste tijd over kunnen lezen. Om u adequaat op de hoogte te houden van de situatie op dit moment neem ik het persbericht van Stop de Bijensterfte! hieronder over.

* * * * *

PERSBERICHT

Bijensterfte: bedreiging voor liefhebbers van consumptieijs?
De meeste mensen denken bij bijen aan honing, en gelukkig weten zij — door de aandacht voor de bijensterfte — inmiddels ook dat de productie van fruit en diverse groenten afhankelijk is van bestuiving door bijen.
Maar dat de productie van consumptieijs in gevaar kan komen door gebrek aan bijen, zullen slechts weinig mensen beseffen.
Haagen-Dazs, een wereldwijd beroemde ijsproducent, is zich zeer bewust van dat gevaar. Zo’n 40% van de ingrediënten die de smaak aan ijsverlenen, worden geproduceerd dankzij bestuiving door bijen. Om deze reden sponsort deze ijsproducent onderzoek naar de bijensterfte. Dus ijsliefhebber: neem je in de toekomst genoegen met slechts een geringe keuze aan smaken, of zet je nu je handtekening, en ondersteun je de petitie Stop de Bijensterfte?

De petitie is te vinden op http://stopbijensterfte.petities.nl